Gracias

Bedankt allemaal voor alle mailtjes die wij ontvangen. Het lukt nu even niet om iedereen terug te mailen omdat we nog niet over internet beschikken.
Het doet me goed om al jullie berichten te lezen. Heel erg lief en leuk!
Daarom een mooi plaatje van ons uitzicht. Die gele velden met bloemetjes zijn zo prachtig en vooral zo vrolijk!

De verbouwing 2 / fase 1

Dit was een badkamer en wordt nu de keuken! Het duurt nog even maar het wordt vast en zeker leuk. Mijn keukenprins Bert kan hier straks zijn hart ophalen.
De huidige keuken wordt woonkamertje en de huidige woonkamer wordt eetkamer. Verder zijn we bezig met twee slaapkamers waar twee nieuwe badkamers bijkomen. En niet te vergeten een eigen plekje voor mij en een schuurtje. Dat wordt fase 1.
Daarna het huidige appartement opknappen en een kamer met badkamer voor de bed and breakfast. Vervolgens wordt er nog een nieuw appartement gebouwd. Dat is fase 2.
Fase 3 is voor later. Terrassen in de tuin enzo. En ongetwijfeld zullen er nog meer fasen volgen. En zo blijven Bert en ik van de straat en gaan we van Finca Alegria de la Vida een superplek maken!
Ik zit nu in het internetcafé, de mannen zijn aan het werk. Bert aan het stuccadoren. En maar roepen dat hij niet handig is. Jos trapt daar niet in. Het metselen had hij ook zo onder de knie en het stuccadoren doet hij ook prima. Bert is dus wel handig..............als hij maar wil! En zijn hoogtevrees is ook veel op de proef gesteld door het werken op die steigers. Hij blijft het spannend vinden maar hij doet het wel. Ja, ik heb een wereldvent!
Jos is bezig met het laatste hakwerk en sloopwerk en dan is dat achter de rug. Er zijn dan meerdere muren afgebroken, plafonds eruit en een aantal gaten gehakt voor nieuwe ramen en deuren. Dat heeft wat zweetdruppels en spierpijn gekost! Gelukkig is het bijna klaar met die stofbende want dat gaat in alle gaten zitten en de koude douche spoelt dat niet goed weg.
Ja want er was een nieuw probleempje.Geen warm water. Vandaag is Sjaak, ook iemand die we hebben leren kennen via Frank en Bettie, aan de slag om een nieuwe geiser op te hangen. Als het goed is kunnen we dan weer warm douchen, daar kan ik me al op verheugen.
Inmiddels is het nieuwe dak ook besteld, aluminiumplaten heb ik begrepen. Bert vindt het niet mooi maar volgens Jos is het de beste oplossing omdat dakpannen en beton te zwaar is. Tja met al die leemgrond hier en niet te vergeten de verzakkingen die veelvuldig voorkomen. Ik vind het prima. Je ziet het toch niet en normaliter vertoef ik niet regelmatig op het dak.
Ik ben al een week bezig met het afbranden van kozijnen, luiken en deuren. Inmiddels heb ik er een aantal in de olie gezet en het resultaat is prachtig! De komende weken ga ik lekker door met deze klus.
Af en toe heb ik het nodig om even wat anders te doen. Gisteren met Bert weer een container vol gegooid met troep en puin. Het land achter ons huis werd kennelijk gebruikt als stortplaats, een soort ROVA. Niet te geloven wat een bende. De ratten zijn minder blij met onze acties want die vonden het goed toeven daar. Ze zullen nu, hoop ik, naar elders verhuizen. En zo doen we iedere keer een stukje totdat we 6500 vierkante meters gehad hebben.
Ik hoor het nu weer regenen op de golfplaten hier maar de afgelopen dagen was het heerlijk weer. Buiten lunchen, buiten koffiedrinken, buiten wijntje drinken, dat is toch wel heerlijk hoor!
Wij klussen lekker door. We hebben het goed met onszelf en elkaar en voelen ons al helemaal thuis hier.
Zo nu weer naar Zalea, de kluskleding weer aan met mijn prachtige werkschoenen die twee maten te groot zijn maar wel stalen neuzen hebben! Ach zei die mevrouw van de winkel `gewoon drie paar sokken aan doen`. Tja zo makkelijk kunnen oplossingen zijn.
Op naar verbouwing 3......

De verbouwing 1

De volgende keer zal ik even een stukje schrijven over de verbouwing.
Het internetcafé gaat dicht nu.
We vorderen gestaag............een hele klus maar het wordt vast en zeker mooi.
Vandaag een beetje rust en jawel het zonnetje schijnt!
Morgen gaat Bert weer metselen, ik luikjes en kozijnen strippen en we hopen dat het hakken morgen achter de rug is. Jos, de bouwer, gaat er nog een kozijn uithakken en er moeten nog wat vloeren uit omdat de boel verzakt is.
We zijn in ieder geval goed bezig!

Even zeuren

Al ruim een week regent het hier volop,
Het appartement is lek op vele plekken,
En ik vroeg me maar af waar die roestplekken allemaal vandaan kwamen,
Fornuis roestig, spotjes in het plafond roestig, veel roestig,
Het regent binnen bijna net zo hard als buiten,
Overal staan emmers, afwasteiltjes en tupperwarebakjes,
De gehele dag horen we blub, blub en plop, plop,
De schoenen zijn volgelopen met water, overal water,
's Morgens zitten de muren vol naaktslakken,
Dode gekko's onder de koelkast,
Best leuk bezoek maar deze gasten zijn binnen niet welkom,
Al weer crackers met kaas en salami of pizza's uit de vriezer?
Nee, we zijn niet op een speciaal dieet,
Het fornuis doet het niet door al die lekkage,
Gelukkig zijn we een keer bij de chinees geweest voor een feestmaal,
En dan in kekke sneakers aan het klussen,
Na een dag had ik plateauzolen van al het leem onder de zolen,
En natuurlijk achter over gevallen met een blauwe achterkant als resultaat,
Inmiddels heeft zich een kolkende rivier gevormd naast ons huis,
En de geitenboer maar schreeuwen "muchas aquas",
Hij loopt niet meer over ons land met zijn kudde,
Een blik van Bert was kennelijk voldoende,
Wij maar denken dat de sinaasappelbomen dood waren door de droogte,
Nee hoor, de geiten vraten ze kaal,
Gelukkig zegt hij elke dag nog vrolijk "hola".
De eerste dagen was het alleen maar troep opruimen,
Wat een bende hadden de vorige eigenaren achter gelaten,
Hele maaltijden hingen aan het fornuis,
En dan heb ik het nog niet over al het vet,
De spullen die we overgenomen hebben voor 1500 euro,
Liggen voor een groot deel in de container,
Kapot, te plastic of te vies om schoon te maken,
Er zijn al zes containers gevuld!
Jammer dat ze alle gebreken niet verteld hadden,
Het waren (zijn) immers aardige mensen,
Na een dag hard werken is het lekker douchen dacht ik,
Er hangt een blits ding in de badkamer met vele sproeikoppen,
Helaas zijn de de massagesproeiers kapot, verkalkt heet dat,
Gelukkig kan ik me redden met één sproeier die we professorisch opgehangen hebben,
Stoot je er per ongeluk tegen aan dan is ook de gehele badkamer nat,
En dan de verbouwing, we zijn lekker bezig!
Maar ook hier vloeren die verzakt zijn, enkele muurtjes die niet stevig genoeg zijn,
Mooie balken aan het plafond die niet van hout maar van plastic waren,
Maar we gaan er wat moois van maken hoor!
Uitgezeurd Margreet? Eigenlijk niet maar ik moet nu ophouden van Bert,
Enne.......na regen komt zonneschijn!

Wij hebben de sleutel!

En jawel, wij hebben de sleutel van ons huis in Zalea! Dinsdag 12 februari j.l. was het eindelijk zo ver. Terwijl onze advocaat, Max en Eve (de huidige bewoners) en Margaret (de makelaar) bij de notaris zaten, dronken wij een koffietje op het terras. Wachtende totdat de meute naar buiten zou komen met een bos sleutels. Na een half uur kwamen ze aangelopen. Sleutels, handen schudden, sommigen zoenen, een praatje en felicitaties......WE HEBBEN NU EEN HUIS IN SPANJE! Wij hadden voor iedereen een fles cava gekocht met een gelukspoppetje en een mooie kaart die Bert gemaakt had. De flessen werden enthousiast en ook wat verlegen in ontvangst genomen. Gewaardeerd werd het zeker. Iedereen was druk in de weer en had de nodige afspraken, dus geen drankje samen drinken. Daar zaten we dan! De bankdirectrice Anna kwam ook nog even langs en even later ook advocaat Victor die weer naar een rechtszaak moest.
Op naar Zalea..............en daar stonden we dan in onze nieuwe huis. Best onwennig maar ook opgelucht en blij.
Nadat we de spulletjes uit de auto gehaald hadden hebben we wat rond gelopen in en om het huis. Hier gaan we dus wonen en hier gaan wij samen een super plekje van maken. En daarna aan de cava!
Aan het eind van de middag kwamen Bettie en Frank (waar we een aantal weken gelogeerd hebben) met een fles cava. Lief hoor! Zij hebben ook zo met ons meegeleefd. Dus weer aan de champagne.
Besloten dat we eerst in het appartement gaan wonen zodat we in het huis aan de slag kunnen. De volgende dag zou Jos, de bouwer, komen. Het werken kan dus beginnen.

Lente in februari

De amandelbomen dragen prachtige bloesems,
De stoeltjes en tafels gaan naar buiten,
Mensen kwebbelen en lachen op het terras,
De mutsen en sjaals liggen weer in de kast,
De laarzen maken plaats voor de slippers,
Blote benen en armen zijn zichtbaar,
De markten in de dorpen worden elke week groter,
De bergen veranderen in vele kleuren groen,
Velden vol gele bloemetjes,
Vogels zijn druk in de weer en zingen volop,
De zon straalt steeds krachtiger,
Andalusië is echt de land van het licht,
En ik roep al huppelend " het is lente in februari!"

Oh jee, oh jee

En toen was het inmiddels 4 februari en hebben we de sleutel van ons huis nog niet. Alles is in orde maar de notaris heeft het druk en de overdracht mag alleen bij desbetreffende notaris gebeuren op de dinsdag of de donderdag. Dat is een vereiste van onze bank. Tja, hoe moeilijk kan het zijn.
Gisteren zou de overdracht plaatsvinden maar woensdag j.l. kregen we telefoon terwijl we aan het verdwalen waren in Malaga. Ik zat achter het stuur en door de stem van Bert aan de telefoon vergat ik de ene afslag na de andere. Ik wist niet dat Malaga zooo groot was. Toen het telefoongesprek beëindigd was wist ik wel hoe laat het was. Bert liet een woord horen dat niet voor herhaling vatbaar is en ik had dat woord nog nooit gehoord van hem. Ik reageerde met "kloten" en "we houden de moed er in". Tja een beetje cliché maar wat had ik anders kunnen zeggen? Van schoonzus Karin hebben we in ieder geval de beker voor GEDULD gekregen en dat maakt een hoop goed.
Als het goed is krijgen we nu dinsdag 9 februari de sleutel. De tijd is nog onbekend tot op heden maar dat zegt niets, ahum... Leuke dag want dan kennen wij elkaar 2 jaar en 11 maanden, ha, ha!
We wachten nog een aantal dagen en dan kan de champagne (hier liever de cava)open. Ook dit komt uiteindelijk goed!
Wel zijn we nog op bezoek geweest bij ons nieuwe huis. Het is voor mij nog steeds onwerkelijk dat ik er daadwerkelijk ga wonen maar het voelde goed om er te zijn. Het wordt na de nodige klussen een heerlijk plekkie. Zeker weten! De huidige eigenaren, Max en Eve, verlaten met pijn in het hart het huis, dat was wel duidelijk en ik kreeg er een brok van in mijn keel. Tuurlijk, ikke wel.
Bert en ik maken al allerlei plannetjes voor de verbouwing en het is leuk om daar over te kletsen.
Huis wij zijn er klaar voor, nu de notaris nog.............